Amosando publicacións coa etiqueta #PensarVisual. Amosar todas as publicacións
Amosando publicacións coa etiqueta #PensarVisual. Amosar todas as publicacións

xoves, 4 de abril de 2019

Apuntamentos visuais (III)

Aínda que hai tempo que non paso pola bitácora para falar de apuntamentos visuais, seguimos niso e vou subindo os resumos que fago de charlas, eventos ou documentais ao Twitter co cancelo #apuntamentosvisuais. Mantéñome na miña preferencia polas ferramentas analóxicas, pero continúo experimentando coas dixitais, sobre todo co Sketchbook que no seu día me recomendara o compañeiro Jesús García.

 

Segue sendo gratuíto pero agora require o rexistro en Autodesk. No apartado de "Educación" indican que:

Creemos en la educación. Si es estudiante, profesor o una institución educativa, podrá obtener todo el potencial de SketchBook for Enterprise de forma gratuita durante tres años. Disponible para la mayoría de plataformas y dispositivos.
Así que durante tres anos temos esa opción. O certo é que os apuntamentos feitos en dixital ofrecen a posibilidade de editar e mellorar moito a calidade do produto final e non cómpre dominar a ferramenta de xeito avanzado para facer algo aceptable. A non ser que un/ha estea facendo "graphic recording" en directo, sempre podemos traballar nunha versión previa que logo podemos perfeccionar e enriquecer con máis tempo a posteriori.

Mellorar os apuntamentos é algo que fan (e aconsellan) a maioría dos sketchnoters, coma Rob Dimeo. En Essentially Elastic  (blog moi recomendable,  por certo) describe a súa experiencia tomando apuntamentos visuais de charlas científicas e indica a importancia de refinar as notas despois da conferencia e antes de compartilas.

Neste sentido, deixo un pequeno videotitorial cun par conselliños básicos que nos poden resultar útiles:
  • Engadir capas pode ser interesante. Descubrino por accidente, como adoita pasar nestes casos que un vai fedellando na aplicación e vendo as súas posibilidades. Aínda que aquí se explica en detalle, en definitiva o que permite é que engadamos imaxes; guías (liñas ou círculos) para escribir o noso texto; ou mesmo as sombras e detalles dos debuxos e letras sen alterar para nada a capa que contén o noso borrador orixinal. Non hai que esquecer, iso si, en que capa estamos en cada momento, e empregar a icona do candadiño para pechar as que non queremos modificar.
  • Trazar os contornos dun retrato tamén nos pode vir moi ben. Engadimos unha nova capa cunha fotografía e simplemente perfilamos os trazos básicos. 


martes, 1 de maio de 2018

Xornada de Educación Dixital

O 21 de abril tivo lugar no Palacio de Congresos e Exposicións de Santiago o evento "Educación Dixital", unha xornada de formación para docentes de diversos niveis educativos que tiña como obxectivos intercambiar experiencias e boas prácticas con tecnoloxía dixital; impulsar e apoiar a aplicación das tecnoloxías dixitais aos procesos de ensino-aprendizaxe a reflexionar sobre as propostas metodolóxicas que contribúen a unha mellor integración das tecnoloxías na aula e nos centros educativos.


O programa incluíu relatorios, obradoiros, experiencias e laboratorios de ideas. Xa que moitos deles eran simultáneos, cada asistente tivo unha percepción e experiencia diferente da xornada dependendo da sala na que estivo. Aquí vos deixo un brevísimo resumo da miña.





Quedei coa pena de non poder ver os demais obradoiros e sobre todo as experiencias de centros que me encantaría coñecer máis de primeira man. Do que vin, lévome no estoxo varios aspectos que se destacaron na xornada:

  • Do relatorio de Deborah García Bello: a importancia de seleccionar e filtrar os contidos que atopamos na rede, así como de dotar ao noso alumnado das estratexias necesarias para facer o propio, especialmente nas redes sociais.
  • Do obradoiro de José Carlos Arranz: as posibilidades didácticas que ofrecen os xogos de fuga e o impacto que teñen na motivación. O de Chema Lázaro gustárame moito, e José Carlos coincidiu en temas como a organización de espazos, o coidado da narrativa, a secuenciación das probas, os roles de grupo, etc. Ademais, facilitounos algunhas ferramentas de interese (Deck.Toys para crear taboleiros, GeoGebra para deseñar probas ou QR Generator para crear códigos QR).
  • Do obradoiro de Clara Cordero: o xeito de integrar o traballo con sketchnoting ou pensamento visual na aula. Xa vos contei que o sketchnoting aínda o estou probando a nivel persoal, por tanto o obradoiro foime moi inspirador: Clara deu una serie de pautas e nocións teóricas de base,  algúns exemplos de actividades de aula e unha matriz de rutinas de pensamento que  podedes descargar aquí.
  • Do relatorio de Mar Castro: o coidado e mimo que temos que poñer na construción da nosa identidade dixital.
  • Da actuación de Taller Naranja Imaginario: alén das múltiples aplicacións que nos mostrou Roberto Casteleiro (Ableton, Keezy, Quizlet e Sketches entre outras) quédome coa integración da tecnoloxía que fai este grupo na súa práctica e a emoción de crear música e gozar do proceso e o traballo en equipo. Todos quedamos impresionados con esta actuación tan fermosa.
  • E finalmente, aínda que non puiden asistir ao obradoiro de Essero, si me gustou escoitar a Domingo Escutia falarnos un pouco do seu programa de formación durante a comida, así como ser testemuña das sinerxías que xurdiron cos docentes impulsores do proxecto MarumaSAT.
Para saber máis:
  • Nota de prensa sobre a xornada
  • Aula virtual cos materiais de cada relator/a
  • Web de José Carlos Arranz
  • Web de Mar Castro
  • Web de Clara Cordero
  • Blog de divulgación científica de Deborah García
  • Web de Taller Naranja Imaginario

venres, 30 de marzo de 2018

Experimentando cos apuntamentos visuais ( "sketchnoting")

Desde o NOOC "Visualiza pensamientos e ideas" estou viciada do sketchnoting e tentando explorar as posibilidades que ofrece tanto a nivel persoal como profesional. Aquí chamámoslle visual thinking non sei moi ben por que.  Visual thinking é un termo global que inclúe múltiples técnicas relacionadas co pensamento e a expresión visual da información,  por exemplo un diccionario visual, ou unha flashcard. Entre elas está tamén o sketchnoting, que non é cousa nova. Seguro que todos nalgún momento da nosa vida académica fixemos esquemas visuais (de maior ou menor complexidade e/ou calidade artística) dun tema ou dunha charla. 

Cal é o obxectivo do sketchnoting?

Transformar ideas en comunicación visual, estruturando pensamentos e xerarquizando conceptos cunha serie de ferramentas para crear un produto final que nos permita ter unha visión global con tan só unha ollada.

Hai varias características que o fan atractivo para min: 

1) aínda que é un medio visual, non esixe ter unha habilidade especial para debuxar; 

2) o propio nome sketchnoting xa indica que é un borrador, un bosquexo, un produto en construción, coma o coñecemento en si mesmo; 

3) ten unha parte pública, unha persoal e unha de práctica, xa que permite explorar o estilo propio e o dos demais e irse enriquecendo mutuamente; 

4) hai que facelo a man, tanto sexa nun dispositivo móbil como nun caderno. As vantaxes de facelo   destácanse neste artigo.

Como se fai o sketchnoting?
  • Táctica
Os expertos din que hai que escoitar, sincronizar e procesar a información, visualizala e plasmala de xeito sinxelo. 

Para os novatos coma min, vén ben examinar os elementos dos que podemos botar man nos nosos esquemas: texto, contedores (caixas, banners, "bocadillos"), conectores (frechas e liñas), marcos (tipo caixas de cómic, camiño, círculo) e iconas varias. Cando os temos dominados, podemos pasar á parte máis estética incluíndo sombreado e/ou cor.
  • Ferramentas
Cada un/ha que elixa: ben unha ferramenta analóxica (caderno e rotuladores) ou dixital (tableta). 

Estou probando as dúas opcións e de momento teño limitacións na tableta, pois é un iPad mini e non hai un lapis dixital axeitado para el (só para o iPad Pro), polo cal estou usando os típicos bolis touchscreen que son incómodos e non permiten moita precisión. En canto ás aplicacións, emprego Sketches que é gratuíta, aínda que hai outras como Notability, neu.Notes+ e Procreate; iso si, todas elas de pago. 

Posibilidades para a aula

As posibilidades, ao meu parecer, non están tanto no resultado final como nas habilidades que nos fai pór en acción: atención, comprensión, síntese e estruturamento da información e creatividade.

Podemos comezar por traballar con sketchnotes engadidas ás marxes dun texto ou en notas post-it. De aí pasamos a simplificar e sintetizar as ideas principais dun vídeo que acabamos de ver, resumir contidos dunha exposición oral dunha compañeira ou recoller os aspectos máis relevantes dunha chuvia de ideas. 

Cando o alumnado xa produza as súas propias sketchnotes, podemos compilalas todas en Pinterest, Instagram, nunha bitácora ou nunha comunidade Google (un exemplo desta última é o grupo Sketchnote Scribes). Estas notas visuais parécenme excelentes ferramentas para repasar contidos ou comunicalos a outros.

Como podo comezar co sketchnoting?

Xusto o 26 de marzo deste 2018 botou a andar a iniciativa Sketch50 (a web aquí) onde propoñen un reto de 50 días para construír o teu propio vocabulario visual e axudarche a mellorar a toma de notas visual. Cada semana lanzan un tema e anímannos a investir 5 minutos ou menos debuxando algo relacionado con el. Como é habitual, independentemente dos nosos produtos, o interesante é ver os recursos que van compartindo os demais, ir practicando e aprendendo pouco a pouco. Animádevos e para o vindeiro ano, o 11 de xaneiro (World Sketchnote Day), facemos algo!





Recursos na rede:

Recoméndovos os perfís en Twitter de Carrie Baughcum, Marie-Andrée Ouimet (que ademais comparte materiais en francés) e Kathy Schrock. Aquí en España temos a: Clara Cordero, Garbiñe Larralde ou Garabateadora entre outras.